روز شمار کودتای 12 سپتامبر

• در روز 12 سپتامبر 1980 تمامی اختیارات مجلس و هیات دولت ملغی شده، پنج ژنرال تمامی اختیارات 600 نماینده مجلس و نیز تمامی اعضا کابینه را به عهده گرفتند.
• در روز 16 سپتامبر شورای امنیت ملی، اعتصابات و تحصنها را غیر قانونی اعلام کرد. 950 تن از فعالین سندیکائی تسلیم شدند. 51 هزار کارگر اعتصابی به سر کارهایشان بازگشتند. به مدیران دو سندیکای بزرگ ترکیه (MİSK  و کنفدراسیون سندیکاهای کارگران انقلابی DİSK) اخطار داده شد که حداکثر تا ساعت 18 می بایستی خود را تسلیم نیروهای ارتشی کنند.
• روز 17 سپتامبر، زمان قانونی برای بازداشتها افزایش یافت.
• رور 18 سپتامبر رئیس شواری امنیت ملی به همراه چهار عضو دیگر، در سالن شرفِ مجلس ملی ترکیه طی مراسمی قسم یاد کردند.
• 19 سپتامبر – با تغییراتی که در مادۀ 1402 قانون اعمال شد، فرماندهان شرکت کننده در کودتا، قادر شدند که بدون هیچگونه مدرک یا دلیلی کارمندان دولت را بازداشت نمایند.
• 7 اکتبر – صبحگاه این روز Necdet Adalı  و  Mustafa Pehlivanoğluدر زندان آنکارا اعدام شدند.
• 11 اکتبر – حکم بازداشتِ Türkeş به همراه 36 عضو مجلس از حزب حرکت ملی ترکیه، صادر شد.
• 15 اکتبر – اربکان به همراه سایر اعضاء حزب سلامت ملی، توسط دادگاه نظامی شماره 2 بازداشت شدند.
• 30 اکتبر – بولنت اجویت از دبیر کلی حزب جمهوری خلق استعفا داد.
• 10 نوامبر - Onur Yayınları  صاحب  İlhan Erdostبه زندان نظامی ماماک منتقل شده و بر اثر ضربات وارده، کشته شد.
• 3 دسامبر - Erdal Eren 17 ساله پس از 17 روز محاکمه گناهکار شناخته شده، اعدام شد.
• 19 – دسامبر – دادگاه کنفدراسیون سندیکاهای کارگران انقلابی DİSK آغاز شد.
• 27 دسامبر – در مشاغلی که اعتبار قراردادهای دسته جمعی آنها به پایان رسیده بود، اختیارِ تعیین حقوق و مزایای جمعی به شورای عالی کار واگذار شد.
• 24 آوریل 1981 – دادگاه اعضاء حزب اسلامگرای سلامت ملی، آغاز شد. در این دادخواست، حکم 14 الی 36 سال برای اربکان درخواست شد.
• 29 آوریل – حزب حرکت ملی  با 587 متهم مورد محاکمه قرار گرفت. برای Türkeş و 220 متهم دیگر از این حزب درخواست حکم اعدام داده شده بود.
• 2 ژوئن – مصوبه مشهور به شماره 52 از طرف شورای امنیت ملی صادر شد.
• 5 ژوئن  - Cevdet Karakaş 21 ساله به جوخه اعدام سپرده شد.
• 6 ژوئن - Behice Boran دبیر کل یک سازمان چپگرا به همراه  Gültekin Gazioğluدبیر کل حزب کارگر ترکیه از تابعیت ترکیه محروم گردیدند.
• 10 ژوئن - Veysel Gürsoy  23 ساله اعدام شد.
• Bülent Ersoy ممنوع التصویر شد.
• 25 ژوئن – دو تن دیگر اعدام شدند.
• 26 ژوئن – دادستان برای Abdullah Baştürk و 51 عضو دیگر کنفدراسیون سندیکاهای کارگران انقلابی DİSK تقاضای صدور حکم اعدام نمود.
• 9 ژوئیه – کار ثبت نام نامزدهای مجلس مشورتی آغاز شد. اولین مراجعه کننده یک افسر نظامی بود.
• 22 ژوئیه – EVREN در ارزروم اعلام کرد که درس اجباری دینی برای مقاطع ابندائی و راهنمائی تدریس خواهد شد.
• 24 ژوئیه – دادگاه نظامی بازداشت اربکان و 9 تن دیگر از اعضاء حزب سلامت ملی لغو کرد.
• 12 اگوست – ماده 35 ماده ای افراد تحت تعقیب منتشر شد.
• 14 اگوست – مدت زمان ثبت نام نامزدهای مجلس مشورتی به پایان رسید. شورای امنیت ملی از بین 6هزار نفر اعضا را انتخاب کرد.
• 15 اگوست – پروندۀ DEV – SOL در دادگاه مطرح شد، دادستان برای 141 تن حکم اعدام درخواست کرد.
• 12 سپتامبر- اجویت به دلیل چهار نطق سیاسی محاکمه شد.
• 15 سپتامبر – تمامی احزاب سیاسی در کشور منحل شدند.
• 23 سپتامبر – اولین مجلس مشورتی آغاز به کار کرد. در این تاریخ 31 تن از نمایندگان مجلس قبلی در بازداشت به سر می بردند.
• 26 سپتامبر – به دلیل چاپ مقالۀ انتفاد آمیز روزنامۀ ترجمان توقیف شد.
• 2 اکتبر – بلنت اجویت به جرم تخطی از بخشنامۀ شماره 52 به چهار ماه حبس محکوم شد.
• 6 اکتبر – قانون تحصیلات عالی با انتشار در روزنامۀ رسمی، به اجرا درآمد.
• 3 دسامبر – اجویت محبوس شد.
• 20 دسامبر – صرافان یکی پس از دیگری ناپدید شدند، ارائۀ اخبار در مورد صرافان و نزولخوران ممنوع شد.
• 15 مارچ 1982 - İlhan Öztrak وزیر مشاور کابینه رسما اعلام کرد که از بین 60 مورد شکنجۀ گزارش شده توسط سازمان عفو بین الملل 15 موردِ آن صحت دارد.
• 24 مارچ – مدیر کل امور محلی وزارت کشور بخشنامه ای صادر کرد که در آن آمده است اسامی جاده ها، کوچه ها و میدانهائی قبل از کودتای 12 سپتامبر نام گذاری شده و با اصل یکپارچگی و وحدت ملی سازگار نمی باشد، در اسرع وقت می بایستی تغییر یابند.
• 10 آورریل – اجویت بار دیگر زندانی شد.
• 17 می – پروندۀ انجمن صلح به جریان افتاد. دادستان خواستار صدور احکام زندان از 8 الی 30 سال برای 30 متهم شد.
• 21 ژوئن – صراف کاستللی فرار کرد.
• 1 ژوئیه – پنج کشور اروپائی که سوسیال دمکراتها در آن کشورها در راس قدرت بودند، بر علیه ترکیه نزد دادگاه حقوق بشر اروپا اقامۀ دعوی کردند.
• 13 ژوئیه- پیشنویس قانون اساسی جدید که متشکل از 200 ماده می باشد، اعلام شد.
• 4 دسامبر – دادستان نظامی خواستار اعدام ده عضو سندیکای کنفدراسیون کارگران انقلابی شد.
• 19 اکتبر – پرونده Ana Dev-Yol با درخواست اعدام برای 186 نفر شروع شد.
• 7 نوامبر – همه پرسی برای رسمیت یافتن قانون اساسی جدید صورت پذیرفت. 16,945,545 به این قانون رای مثبت و  1,584,661نفر رای منفی داده شد. Evren برای یک دورۀ هفت ساله به مقام ریاست جمهوری برگزیده شد. شورای امنیت ملی نیز به صورت شورای ریاست جمهوری درآمد.
• 25 نوامبر – بخشنامه امنیتی خبرچین انتشار یافت. در اولین سال کودتا  20921 گزارش مردمی (خبرچینی) اطلاع داده شد. درنتیجه این خبرچینیها بر علیه 18525 کارمند دولتی اتهام وارد شد.
• 24 آوریل 1983 – قانون احزاب منتشر شد.
• 20 می _ حزب مام میهن تاسیس گردید.
• 1 ژوئیه – Evren فرماندهی ستاد کل نیروهای ارتش را به فرمانده نیروهای زمینی واگذار کرد.
• 6 نوامبر – انتخابات محدود با نظارت استصوابی  برگزار گردید. تمامی احزابی که توانستند در انتخابات شرکت کنند، امتیازاتی کسب کردند. زیرا فقط به سه حزب اجازه شرکت در رقابتهای انتخاباتی داده شد و 12 حزب از 15 حزب سیاسی، نیز 435 نامزد از 750 نامزد این احزاب و از 1682 متقاضی نمایندگی 672 نفر رد صلاحیت شدند.
• 13 فوریه 1985 -  متهمین پرونده حزب سلامت ملی توسط دادگاه نظامی تبرئه شدند.
• 26 می – فرماندهی نیروهای کوتا، دستور امحاء 133,607 عنوان کتاب در زمینه های علمی و سوسیالیستی را صادر کرد.
• 11  ژوئن – قانون ندامت به اجرا درآمد. در عرض یک و نیم سال 799 تن مراجعه کرده، تنها 29 مورد از آنها بعنوان اعتراف واقعی مورد قبول واقع شد.
• 7 آوریل 1987 – دادگاه حزب حرکت ملی و سازمانهای ملی گرایان به پایان رسید. Türkeş رهبر این گروه به 5 سال و 11 ماه و پنج روز حبس محکوم شد.
• 6 سپتامبر –رفراندوم عمومی برای لغو ممنوعیت سیاسی برای رهبران احزاب سابق، برگزار گردید. در نتیجۀ رفراندوم 49% رای منفی و 51 % رای مثبت داده شد. بدین ترتیب Demirel, Ecevit, Erbakan, Türkeş و دیگر رهبران قادر شدند دوباره به عرصۀ سیاست وارد شوند.
• 9 نوامبر – کنان اورن مقام ریاست جمهوری را به تورگوت اوزال واگذار کرده و به شهر مارماریس نقل مکان کرده تا کنون نیز در این شهر اقامت دارد.